Yedek subaylık deneyimi herkes için aynı şekilde ilerlemez. Görev yapılan birlik, şehir, sınıf ve personele verilen sorumluluklar günlük hayatı doğrudan etkiler.
Özellikle insanla birebir temasın yoğun olduğu RDM gibi görevlerde, yalnızca askerî düzene uyum sağlamak değil; farklı sorunları bulunan kişilerle doğru iletişim kurmak, sınırlı imkânlarla çözüm üretmek ve aynı zamanda kendi görev düzenini korumak gerekebilir.
Bu durum bazı asteğmenler açısından askerlik döneminin en zorlayıcı ancak aynı zamanda en öğretici taraflarından biri hâline gelebilir.
RDM Asteğmenliğinde Zorlanmak Normal mi?
RDM gibi insan odaklı bir görevde zorlanmak şaşırtıcı değildir.
Görev deneyimlerinde asteğmenlerin zaman zaman;
yoğun insan ilişkileriyle,
çözülmesi kolay olmayan kişisel sorunlarla,
sınırlı imkânlarla,
yüksek sorumluluk hissiyle,
yalnızlık ve sosyal çevre eksikliğiyle
karşılaşabildiği aktarılıyor.
Özellikle üniversite sonrasında ilk kez uzun süreli sorumluluk alan biri için bu durum başlangıçta oldukça ağır hissedilebilir.
Yedek subaylık zaten toplam 12 aylık askerlik hizmetidir. Eğitimini tamamlayarak asteğmen nasbedilen personel kalan hizmetini görev yaptığı birlikte sürdürür.
Dolayısıyla yaşanan zorluk birkaç günlük bir eğitim deneyiminden değil, aylar boyunca devam eden gerçek bir görev düzeninden kaynaklanabilir.
İnsanların Ağır Sorunlarıyla Karşılaşmak Nasıl Etkileyebilir?
İnsanla doğrudan temas edilen bazı görevlerde karşılaşılan meseleler günlük askerî işlerden daha karmaşık olabilir.
Deneyimlerde zaman zaman;
madde kullanım sorunları, psikolojik sıkıntılar, aile problemleri veya yoğun bireysel destek ihtiyacı
bulunan kişilerle temas edildiği aktarılıyor.
Burada önemli bir ayrım yapmak gerekiyor:
Bu tür vakalar her RDM görevinin veya her birliğin standart günlük rutini değildir.
Ancak karşılaşıldığında, özellikle meslek hayatının başındaki genç bir personel için önemli bir sorumluluk duygusu oluşturabilir.
Kişinin her problemi tek başına çözmesi beklenmemelidir. Askerî ve sağlık sistemi içerisindeki yetkili personel ve ilgili birimlerle hareket etmek gerekir.
Bununla birlikte sorunu dinlemek, doğru iletişim kurmak ve gerektiğinde uygun mercilere yönlendirmek bile ciddi bir insan ilişkileri deneyimi yaratabilir.
Sınırlı Kaynaklarla Çalışmak Neden Zorlayıcı?
Her görev yeri büyükşehirlerdeki imkânlara sahip değildir.
Bazen ihtiyaç duyulan hizmete, uzmana veya kurumsal imkâna ulaşmak daha zor olabilir. Böyle bir ortamda görev yapan personelin karşısındaki problem değişmezken kullanabileceği seçenekler sınırlı kalabilir.
Bu durum problem çözmeyi daha zor hâle getirir.
Çünkü ideal çözümü bilmekle mevcut şartlarda uygulanabilecek çözümü oluşturmak aynı şey değildir.
Sınırlı imkânlarla görev yapmak;
öncelik belirleme, mevcut kaynakları doğru kullanma, alternatif üretme ve gerektiğinde üst makamlarla koordinasyon kurma
becerilerini zorlayabilir.
Bazı kişiler açısından askerlikte kazanılan problem çözme deneyiminin en güçlü tarafı da tam olarak budur.
Yalnızlık Görev Sürecini Nasıl Etkileyebilir?
Yedek subaylıkta yalnızlık yalnızca fiziksel olarak tek başına kalmak anlamına gelmez.
Kişi;
ailesinden,
yakın arkadaşlarından,
üniversite çevresinden,
alıştığı şehirden,
günlük sosyal yaşamından
uzakta olabilir.
Özellikle küçük bir yerleşim yerinde görev yapılıyorsa yeni sosyal çevre oluşturmak da daha zor hâle gelebilir.
Günün büyük bölümü görevle geçerken mesai dışında yapılabilecek şeylerin sınırlı olması, zamanın daha yavaş geçtiği hissini yaratabilir.
Bu nedenle askerlik deneyimlerinde görev yoğunluğu ile sosyal yalnızlığın aynı dönemde yaşanabildiği örnekler bulunur.
Büyükşehirden Küçük Bir Yere Gitmek Neden Zor Olabilir?
Hayatının büyük bölümünü büyükşehirde geçiren biri için küçük bir ilçede aylarca yaşamak ciddi bir yaşam tarzı değişikliğidir.
Sorun yalnızca nüfusun az olması değildir.
Değişen şeyler arasında;
ulaşım, sosyal hayat, alışveriş imkânları, arkadaş çevresi, günlük rutin ve kişisel alan
da bulunabilir.
Büyükşehirde sıradan kabul edilen birçok seçeneğin küçük bir görev yerinde bulunmaması başlangıçta ciddi bir uyum problemi yaratabilir.
Ancak aynı durum kişiye daha önce görmediği bir yaşam biçimini doğrudan deneyimleme fırsatı da verebilir.
Bu yüzden küçük yerde görev yapmak bazı kişiler tarafından yalnızca dezavantaj değil, alışılmış konfor alanının dışına çıkma deneyimi olarak da değerlendiriliyor.
Görev Yerinin Kişisel Gelişime Etkisi Olabilir mi?
Olabilir, ancak bu otomatik bir sonuç değildir.
Zor bir görev yerinde bulunmak tek başına kişiyi geliştirmez. Asıl farkı yaratan, karşılaşılan sorunlara nasıl tepki verildiğidir.
Örneğin kişi;
Karşılaşılan durum | Kazanılabilecek deneyim |
|---|---|
Sosyal çevreden uzak kalmak | Bağımsızlık ve yalnızlıkla baş etme |
Sınırlı imkânlar | Alternatif çözüm üretme |
Yoğun insan ilişkileri | İletişim ve dinleme |
Küçük yerleşim yeri | Yeni koşullara uyum |
Zor vakalarla karşılaşmak | Sorumluluk ve profesyonel sınırları tanıma |
Yoğun görev temposu | Önceliklendirme ve zaman yönetimi |
Bu kazanımların ne ölçüde ortaya çıkacağı kişiye ve görev şartlarına göre değişir.
Zorluklarla Erken Karşılaşmanın Bir Avantajı Var mı?
Bazı yedek subaylık deneyimlerinde, askerlik döneminin kişiyi normal hayatında daha ileri yaşlarda karşılaşabileceği sorunlarla daha erken karşı karşıya bıraktığı düşüncesi öne çıkıyor.
Yalnız yaşamak, sınırlı imkânlarla baş etmek, farklı insanlarla çalışmak veya çözümü kolay olmayan problemlerle uğraşmak yalnızca askerlik hayatına özgü durumlar değildir.
Benzer sorunlar ilerleyen yıllarda;
iş hayatında,
aile yaşamında,
başka bir şehre taşınırken,
ekonomik sıkıntılarda,
farklı kurumsal ortamlarda
da ortaya çıkabilir.
Bu nedenle askerlik, bazı kişiler açısından bu durumlarla ilk kez yoğun biçimde karşılaşılan bir dönem olabilir.
Zor Bir Askerlik Dönemi Sonradan Değerli Görülebilir mi?
Görev sırasında zorlayıcı görülen bir deneyimin değeri çoğu zaman süreç bittikten sonra daha net anlaşılabilir.
İnsanların ağır sorunlarıyla uğraşmak, sosyal açıdan yalnız kalmak veya alışılmadık bir şehirde yaşamak yaşanırken olumlu hissettirmek zorunda değildir.
Ancak geriye dönüp bakıldığında kişi;
“Böyle bir ortamda da yaşayabiliyorum.”
“Zor insanlarla iletişim kurabiliyorum.”
“Sınırlı seçeneklerle de çözüm üretebiliyorum.”
gibi önemli kişisel çıkarımlar yapabilir.
Bu nedenle askerlikte yaşanan zorlukları romantize etmekle, bu zorluklardan bir şeyler öğrenebilmek birbirinden ayrılmalı.
Her RDM Asteğmeni Aynı Zorlukları Yaşar mı?
Hayır.
Bu nokta özellikle önemli.
Bir RDM asteğmeninin deneyimi;
görev yaptığı birlik,
bulunduğu şehir,
birliğin büyüklüğü,
sorumluluk verilen personel,
çalışma düzeni,
mevcut destek imkânları
gibi faktörlere göre ciddi biçimde değişebilir.
Aynı görev adı altında bile iki kişinin tamamen farklı bir askerlik deneyimi yaşaması mümkündür.
Bu nedenle burada anlatılan yalnızlık, yoğun vakalar veya küçük yerleşim yeri deneyimleri genel ve değişmez askerlik kuralları değil; karşılaşılabilecek deneyim örnekleridir.
Kısaca
RDM asteğmenliği bazı kişiler için yedek subaylığın en yoğun insan ilişkileri ve sorumluluk içeren görevlerinden biri hâline gelebilir.
Sınırlı kaynaklarla çalışmak, desteğe ihtiyaç duyan kişilerle ilgilenmek, alışılmış sosyal çevreden uzak kalmak ve küçük bir yerde uzun süre yaşamak zaman zaman ciddi biçimde zorlayıcı olabilir.
Ancak aynı deneyimler;
problem çözme, iletişim kurma, yalnızlıkla baş etme, yeni koşullara uyum sağlama ve sorumluluk alma
açısından güçlü bir öğrenme ortamı da oluşturabilir.
Buradaki en gerçekçi sonuç, “zor askerlik mutlaka faydalıdır” değildir.
Daha doğru ifade şudur:
Zorlayıcı bir askerlik deneyimi, doğru değerlendirildiğinde kişinin daha sonra karşılaşacağı bazı yaşam sorunlarına karşı önemli bir tecrübe oluşturabilir.