Acemilik boyunca insanın günlük hayatı kısa sürede tamamen değişebilir.
Belirli saatlerde kalkmak, toplu hareket etmek, aynı ortamda yaşamak ve kişisel hareket alanının azalması bir süre sonra yeni normal hâline gelir.
Bu nedenle haftalar sonra yeniden şehir hayatının içine çıkmak, normalde son derece sıradan görünen şeyleri bile çok daha farklı hissettirebilir.
Paylaşılan askerlik deneyiminde bunun en güçlü örneklerinden biri, yemin töreninden sonraki ilk hafta sonu yaşanmış.
Birlik tarafından şehir dışına çıkışa izin verilince rota Samsun ve Atakum olmuş.
Yemin Töreninden Sonra Samsun'a İlk Çıkış Nasıl Hissettirdi?
Uzun süre askerî düzen içinde kaldıktan sonra şehrin içine yeniden karışmak güçlü bir karşıtlık yaratabiliyor.
Paylaşılan deneyimde Atakum'a gidilmiş, sahilde dolaşılmış ve pide yenmiş.
Normal bir hafta sonunda oldukça sıradan görünebilecek bu program, o dönemde:
“Cennet gibi.”
hissedilmiş.
Bunun nedeni yapılan aktivitelerin sıra dışı olması değil; haftalar boyunca alışılan ortamdan tamamen farklı bir hayatın yeniden görülmesi.
Atakum Sahilinde Yürümek Neden Bu Kadar İyi Gelebilir?
Sahil boyunca yürümek sivil hayatta basit bir günlük aktivite olabilir.
Ancak acemilikte hareketin büyük bölümü;
belirli bir program,
toplu düzen,
eğitim,
görev,
içtima
çerçevesinde gerçekleşebilir.
Şehirde kendi istediğiniz yönde ve kendi temponuzda yürümek bu nedenle beklenenden daha özgür hissettirebilir.
Paylaşılan deneyimde o hafta sonu oldukça fazla yürünmüş.
Fiziksel olarak yorucu olsa bile yürüyüşün kendisi askerî programın parçası olmadığı için farklı bir anlam taşımış.
Samsun'da Pide Yemek Bile Neden Özel Hissedebilir?
Askerlikte bir süre ortak yemek düzenine alıştıktan sonra dışarıda istediğiniz bir yemeği seçmek bile küçük bir özgürlük hissi yaratabilir.
Atakum gezisinde pide yemek de bu deneyimin akılda kalan parçalarından biri olmuş.
Buradaki mesele yalnızca yemeğin kendisi değil.
Bir mekâna gidip ne yiyeceğinize karar vermek, şehirde oturmak ve günlük hayatın olağan akışını yeniden yaşamak, acemilikten sonra çok daha görünür hâle gelebiliyor.
Kısıtlı Bir Ortamdan Sonra Normal Hayat Neden Daha Güzel Görünür?
İnsan bulunduğu koşullara düşündüğünden daha hızlı alışabiliyor.
Başlangıçta oldukça zor görünen;
koğuş düzeni,
toplu yaşam,
sınırlı kişisel alan,
tekrar eden program,
sürekli birlikte hareket etmek
bir süre sonra günlük rutinin parçası hâline gelebilir.
Bu yeni düzene alıştıktan sonra şehre çıktığınızda ise daha önce fark edilmeyen şeyler öne çıkar.
Sahilde yürümek, istediğiniz yere gitmek veya bir restoranda oturmak gibi sıradan davranışlar bile özgürlüğün somut karşılığı gibi hissedilebilir.
İnsan Gerçekten Her Şeye Alışabilir mi?
Her koşula ve herkes için aynı ölçüde demek doğru olmaz.
Ancak kişinin alışabileceğini düşünmediği bir düzene zamanla uyum sağlayabildiğini görmek önemli bir deneyim olabilir.
Paylaşılan anlatımda da acemiliğin en güçlü kazanımlarından biri bu olmuş:
Kendi sınırlarını tahmin ettiğinden daha ileri taşıyabildiğini görmek.
Başlangıçta zor gelen şartların birkaç hafta sonra yönetilebilir hâle gelmesi, kişinin kendisi hakkındaki değerlendirmesini değiştirebilir.
Kendi Sınırlarını Görmek Özgüveni Nasıl Etkileyebilir?
Bir zorluğun üstesinden gelmek her zaman büyük ve dramatik bir başarı olmak zorunda değildir.
Bazen kişinin;
alışık olmadığı ortamda yaşayabilmesi,
farklı insanlarla aynı düzeni paylaşabilmesi,
konforunun azalmasına uyum sağlayabilmesi,
günlük zorlukların içinde devam edebilmesi
bile önemli bir referans noktası oluşturabilir.
Acemilik bittikten sonra kişi:
“Buna da alışabildiysem başka zorlukları da yönetebilirim.”
diye düşünmeye başlayabilir.
Paylaşılan deneyimde özgüven artışının önemli kaynaklarından biri de bu olmuş.
Acemilik Sonraki Zorluklara Bakışı Değiştirebilir mi?
Bazı kişiler açısından değiştirebilir.
Acemilikte kişinin gönüllü olarak seçmeyeceği birçok koşula kısa sürede uyum sağlaması gerekebilir.
Bunun ardından sivil hayatta karşılaşılan bazı problemler daha farklı değerlendirilebilir.
Daha önce çok büyük görünen bir rahatsızlık veya geçici zorluk:
“Bu da geçer, buna da alışırım.”
yaklaşımıyla daha yönetilebilir hissedebilir.
Bu, bütün sorunların önemsizleşmesi anlamına gelmez.
Daha çok kişinin kendi uyum kapasitesini yaşayarak öğrenmesi anlamına gelir.
Zor Bir Acemilik Dönemi Nasıl Geliştirici Olabilir?
Bir deneyimin geliştirici olması, o deneyimin kolay veya keyifli olduğu anlamına gelmez.
Paylaşılan anlatımda acemilik açık biçimde zor bir dönem olarak değerlendiriliyor.
Ancak aynı süreç;
sosyal uyum,
konfor alanının genişlemesi,
dayanıklılık,
özgüven,
sıradan hayatın değerini fark etmek
gibi farklı kazanımlar bırakmış.
Bu nedenle geriye dönüp bakıldığında zorluk ile memnuniyet aynı anda bulunabiliyor.
Kısaca
Yemin töreninden sonraki ilk Samsun çıkışı, görünüşte oldukça basit bir hafta sonundan oluşmuş:
Atakum'a gitmek, sahilde yürümek ve pide yemek.
Ancak haftalarca kısıtlı ve yoğun bir askerî düzen içinde kaldıktan sonra bu sıradan aktiviteler çok daha güçlü hissedilmiş.
Paylaşılan deneyimde asıl kalıcı sonuç şehir gezisinin kendisinden daha büyük:
İnsanın yeni koşullara ne kadar hızlı alışabildiğini ve kendi sınırlarının düşündüğünden daha geniş olabileceğini fark etmek.
Bu nedenle acemilik zor bir dönem olarak hatırlansa da, aynı zamanda kişisel açıdan oldukça geliştirici bir deneyime dönüşmüş.